Reactie van een oud Indië militair (05-06-2011)

Datum : 05-06-2011

Betreft : deel 1 van reactie op lezen De Verborgen Waarheid (over PTSS)

 

Beste Raoul Janssen,

 

Onlangs zag ik je boek De Verborgen Waarheid vermeld in het Luchtmacht tijdschrift De Vliegende

Hollander. Hoewel en omdat ik PTSS (gelukkig) zelf niet ken en ook geen makkers of vrienden ermee,

heb ik het onmiddellijk besteld om meer dan zo algemeen te lezen info te verkrijgen: Ook benieuwd

naar de man erachter.

Het boek heb ik nog lang niet uit; maar:na het lezen van hoofdstuk ‘De to,ekenning.van het DIG

merkte ik dat je daarmee tevreden was; erkenning voelde voor je doorgestane ellende.

Om even zelfzuchtig te zijn, een deel van de reden voor deze brief, het volgende:

Zelf ben ik een Indie-veteraan. Nam direct na de bevrijding van ons Den Haag op 5 mei 1940 als

OorlogsVrijWilliger dienst, werd in Engeland opgeleid als infanterist en tot instructeur 3-inch

mortieren (‘van 8’, heette dat in ‘t NL), kwam net voor Kerst 1946 terug in Nederland om via Assen

met een Dienstplichtig Bataljon in Mei 1947 naar Indie, naar Zuid-Sumatra, te varen, In Februari 1950

kwamen wij terug (uit nu Indonesie dus) en de verwelkoming door —zeg maar- het land was Niks!

Mijn mortier-& brencarrier sectie was bijna constant op buitenposten geplaatst, wij maakten er de

eerste en de tweede Politionele Acties mee en hebben veel ‘actie’ meegemaakt. In Maart 1949

liepen wij met onze carrier op een bermbom. M’n chauffeur een oog kwijt en keurig en snel naar

Nederland gevlogen en prima behandeld hier. Zelf een paar grote scheven in m’n arm en 43 kleine

‘overal’. Toevallig lagen wij daar in een ondernemingshospitaal met legerarts, dus geen probleem.

Al gauw weer dienst gaan doen, want je wilde nog ‘flink’ zijn ook...

Ik vond het wel interessant om in maart 1959 een mutatie in mijn controlelijst te krijgen dat ik op

grond van dit of dat Legerorder gerechtigd was een z.g. gewondenstreep te dragen. Een ‘gouden’

streep van metaal, zo’n 4mm breed en 5cm hoog; voor op de linker-onderarm van het uniform.

Ik was intussen gevechtsleidingsofficier bij de KLu. In 1991 (was intussen november 1980 op m’n 55e

uit dienst), toen de instelling van het Draaginsigne Gewonden bekend werd, maakte een

oudcommandant mij daarop attent; vroeg het aan — later ook voor m’n chauffeur en ziedaar: het

kwam keurig met een soort certificaat per post. Voor m’n chauffeur konden we een leuke uitreiking

door de burgemeester van zijn Drents dorp regelen. Was toch indrukwekkend en alle sobats van onze

sectie waren aanwezig met echtgenote (ikzelf dus met het kleine draagspeldje op het linker-revers)

en intussen een jaar later.

Ik begrijp dat het toekennen en uitreiken van grote betekenis voor je was. Ik zal straks verder lezen.

Bij deze mijn respect en de hoop dat je helemaal weer kunt functioneren in jullie gezin en het leven.

Hartelijke groeten van deze Indie-veteraan die toch wel trots is op zijn DIG...

 


 

Datum : 05-06-2011

Betreft : deel 2 van reactie op lezen De Verborgen Waarheid (over PTSS)

 

Beste Raoul Janssen,

 

Gisteren had ik nog maar t/m hoofdstuk 3. De toekenning van het DIG gelezen,

nadat ik het boek bestelde dat ik De Vliegende Hollander vermeld stond, om mij

een idee te kunnen geven wat PTSS nu toch voor ergs is dat een militair kan

overkomen.

Ik schreef dus een brief via uw uitgever; m’n eerste reactie op hoofdstuk 3., mij

eigen reden een DIG te hebben ontvangen. Dus een tamelijk egoïstische reactie.

Daarna heb ik op m’n gemak het boek —in één adem- uitgelezen. Ik moet zeggen

dat ik zeer onder de indruk ben. Het is zo beeldend geschreven, dat ik bijna het

gevoel had ook daarbij geweest te zijn; bij die 4 speciale items.

Dacht ik altijd, dat PTSS direct voorkwam uit militair optreden (gevechtsacties en/of

verlies van kameraad), nu begrijp ik (een beetje) dat het heel wat complexer is.

Moeilijk voor te stellen voor een buitenstaander en leek.

Ik begrijp dat het u, met vakkundige hulp, gelukt is weer ‘normaal’ te kunnen

functioneren in uw werk en in de thuisomgeving. Een gelukwens waard, na wat u

—en uw gezin!- was overkomen.

Verder zal ik u niet lastigvallen, maar het PTSS-verhaal heeft veel indruk op mij

gemaakt. En ik mag mij mèt mijn ‘jongens’ gelukkig prijzen niets te hebben

overgehouden aan onze 2 % jaar uitzending en strijd naar en in voormalig

Nederlands Oost Indië. Waarvan acte.

 
Je bent hier

WAAR KAN IK TERECHT?

Binnen Defensie is het lastig om de juiste personen te vinden die je kunnen helpen.

Heb je vragen? Aarzel niet om mij een reactie te sturen, ik help je graag verder.